- Supporters Gesink. Foto Jack Kochanowski
Wat is het mooi om Robert Gesink Fan te zijn
Zondagmorgen 17 april, het was weer de zondag waarop de Amstel Gold Race zou wordenverreden. Voor vele mensen uit Varsseveld en wijde omgeving betekende dit dat de wekker ingesteld moest worden op een tijdstip waarop zelfs de vogels nog stil waren. De bus naar Valkenburg aan de Geul vertrok immers om acht uur bij café De Olde Mölle.
Het was een frisse start van de ochtend, maar aan alles viel te merken, dit zou een heerlijke zonnige dag worden. Een dag waarop Robert ging proberen een mooi resultaat neer te zetten.
Om even na half acht kwam buschauffeur Rudi voorgereden met de dubbeldekker van
Gelderesch Reizen. Na genoten te hebben van een heerlijke bak koffie/thee was het voor de fans tijd om langzaamaan in te stappen en om precies acht uur vertrokken we in de richting van Valkenburg aan de Geul.
Een busreis naar Valkenburg a/d Geul is natuurlijk geen busreis zonder wat amusement.
Zo kwam de fanclub dit jaar met een nieuw fan artikel, tenminste dat artikel zou worden
gepresenteerd op de terugweg. Ook was er op de heenweg een verloting met leuke prijzen. Rond ongeveer half elf kwamen we met veel bekijks aan op de Cauberg, nadat we in Maastricht nog drie fans hadden opgepikt.
Eerst moest er weer een groepsfoto worden gemaakt op de Viptribune. Ieder jaar een stuk dichter bij de finish en dus misschien volgend jaar wel op het podium. Na het maken van de groepsfoto kon iedereen zijn/haar eigen gang gaan. Velen gingen meteen de Cauberg af op weg naar de inmiddels verworven stamkroeg onderaan de Cauberg, C’est La Vie. Anderen namen alvast hun positie in op 200 meter van de finish, bij het grote televisiescherm en tegenover de tientallen Schleck-fans. Een aantal ging er later op de dag zelfs tussen staan.
Vorig jaar hadden we een aantal spandoeken, dit jaar een tweetal nieuwe fanclubvlaggen.
Nadat de vlaggen waren geplaatst was het wachten op de eerste doorkomst, even na twaalven. Er was een kopgroep van vier renners, waaronder Albert Timmer van Skil-Shimano. Het peloton, waar Robert rechts voorin zat, volgde op zo’n vijf minuten. Robert liet een sterke indruk achter en dus kon de discussie met de Belgen weer beginnen. De fanclubshirts genoten inmiddels bekendheid, want vele mensen spraken ons aan. Zo ook een groot aantal Belgen waarmee we minutenlang discussieerden over de favorieten.
Al voor de tweede passage op de Cauberg begon de Raboploeg het peloton uiteen te trekken. Een heel lang lint op een dag met weinig wind, dat gaf aan dat het tempo gigantisch hoog lag en op de Cauberg keken we de ogen uit over hetgeen gebeurde. Het logische gevolg was dat tientallen renners het peloton moesten laten gaan en dat de voorsprong van de koplopers gigantisch snel terugliep. De finale was begonnen en dat voor de tweede passage op de Cauberg!
Ook tijdens de tweede passage had Robert een goede positie, al was goed te zien dat iedere renner het langzaamaan moeilijker kreeg. Op de Cauberg begon de spanning langzaam toe te nemen en het werd steeds drukker bij onze positie op 200 meter van de finish. De Raboploeg stuurde Tankink naar voren in de afdaling van de Kruisberg en dat werd met gejuich ontvangen op de Cauberg. ‘De Tank’ werd echter alweer teruggepakt door het Leopardblok op de Eyserbosweg. Daar viel de beslissing dus niet. Dan moest het maar gebeuren op de Keutenberg, de enige plaats waar het voor Robert interessant was om te gaan, wetende dat het in een sprint op de, in verhouding, korte Cauberg moeilijk zou worden voor Robert tegen een Gilbert en Rodriquez.
De renners begonnen tamelijk rustig aan de Keutenberg en het was wachten op de aanval.
Robert zat achterin de groep van ongeveer twintig renners. Waar vele Belgen Gesink als
winnaar tippen en vele Nederlanders Gilbert aanwijzen, zal je altijd zien dat de derde er
tussenuit springt. En dat gebeurde ook. Onder een luid gejuich van de Schleckfans sprong
Franck Schleck op de top van de Keutenberg weg, niemand kon of wilde volgen. Het gevolg was dat Schleck tot in de straten van Valkenburg een behoorlijke voorsprong had. De spanning werd alleen nog maar groter. Op het scherm was te zien dat Robert al een paar keer met zijn benen had zitten schudden en een aantal keren met Freire in gesprek was. We hadden het gezien, Robert zou vandaag niet om de winst meedoen.
De grote vraag was, wie zou er dan met de winst aan de haal gaan. Schleck reed nog altijd
aan kop bij het ingaan van de laatste kilometer. Hij werd op vijf seconden gevolgd door
een groep van ongeveer twaalf renners met daarbij drie Raborenners. Al snel stond Schleck
stil en werd hij voorbijgefietst door Rodriquez. Dit onder een gejuich van de overige
supportersgroepen richting de Schleckfans, een mooi voorbeeld van de gezellige sferen
rondom een wielerklassieker. Rodriquez trok als eerste ten strijde op de Cauberg en bij het uitkomen van de bocht was te zien dat hij inmiddels was gepasseerd door Gilbert. De sterkste man in koers ging als eerste na Jan Raas zichzelf opvolgen als winnaar van de Amstel Gold Race. Achter Gilbert eindigde Rodriquez op plaats twee en Gerrans kwam als derde over de streep. Robert kon met kramp toch nog naar een negende plaats rijden. Met Oscar Freire op plaats zes en Paul Martens op plaats tien had de Raboploeg drie renners in de top-10.
Afgesproken was dat de bus anderhalf uur na de finish zou vertrekken en dus kon er nog even worden nagepraat over een zonnige 46e editie van de Amstel Gold Race. Toen de bus om half zeven begon te rijden was het nog een lange tijd filerijden. Op de A73 tussen Roermond en Venlo zou het nieuwe fanclub artikel worden gepresenteerd. Nadat de bingokaarten waren verkocht voor een bedrag van 48 eurocent per kaart, iets dat de fanclub veel drank heeft gekost, was het tijd voor de presentatie van het nieuwe artikel. Bij het ingaan van de Roertunnel klonk een tromgeroffel en dit hield minuten aan totdat het nieuwe artikel werd gepresenteerd, het eigen Robert Gesink Bingo potlood. Nadat de bingo gespeeld was en de pastoor tot zijn enkels in het drijfzand was gezakt(de mop van de dag) kwamen we rond half tien aan in Varsseveld waar nog even gezellig werd nagepraat met een balgehakt, schnitzel of andere snack als versnapering. Tegen half elf was het tijd om weer naar huis te fietsen. Moe maar voldaan dook iedereen later die avond het bed in.
Tips over de bingo mogen worden gestuurd naar de fanclub. Denk hierbij aan een idee als
de bingo achterstevoren. Het was een geslaagde dag en volgend jaar gaan we twee keer naar Valkenburg a/d Geul.
Wat is het mooi om Robert Gesink Fan te zijn.
Tot volgend jaar!
Namens de fanclub door Lars Jansen.