Eten, Trainen, Eten, Film kijken, Eten, Proberen te slapen

Voor mij zit de 5e week op hoogte van dit jaar er bijna op. Eigenlijk is een hoogtestage gewoon een trainingskamp en laat dat nou niet bepaald het meest boeiende onderdeel van mijn baan zijn. Aan de andere kant, als je boven op deze berg niet tot rust komt, dan gaat het je nergens lukken.

Alhoewel dat ook niet echt een zekerheidje is, aangezien je op hoogte heel anders slaapt dan thuis. Vooral de dromen die je hebt zijn echt opvallend. Een vast onderdeel van het gesprek bij het ontbijt is dan ook het bespreken van de vreemde avonturen die we 's nachts hebben beleefd zonder daarvoor ook maar het bed uit te hoeven.

Ik heb me de afgelopen dagen op de momenten dat ik niet op de fiets zat vooral bezig gehouden met het kijken naar de serie LOST. Het is dan ook geen wonder dat ik de afgelopen dagen in mijn dromen neergestort ben in een vliegtuig (Heb het overleefd, 10 anderen echter niet), Bezig ben geweest met het schieten op vreemde wezens samen met Jin (Een Aziatische speler in de serie, er zijn hier veel Aziatische toeristen) en er alles aan heb gedaan om van een onbewoonde eiland af te komen (Geen idee of het is gelukt, de wekker ging).

Na een aantal dagen wordt het slapen trouwens wel beter omdat je lichaam aan de hoogte gewend raakt. De reden dat wij trouwens hier op 2300 meter zitten en bijvoorbeeld niet op de Stelvio (2700m) of op de Diavolezza (3000m) zijn behalve de feiten dat de trainingsomstandigheden hier beter zijn dan op de Stelvio (de Bernina kun je nog op je gemak oprijden) en het feit dat de Diavolezza alleen met een skilift te bereiken is (en ik bang ben in zo'n pokkeding) Vooral dat je slaapkwaliteit er enorm op achteruit gaat. Ook is mijn ervaring dat het verschil in de tijd dat je aangepast bent tussen 1800m (st. Moritz en Font Romeu) en 2300m best groot is waardoor ik op een nog grotere hoogte misschien wel 4 weken zou moeten zitten, wil ik nog 2 goede trainingsweken af kunnen werken.

Een ding wat voor sommige gasten hier misschien wel nooit zou wennen zijn de koeien die rond het hotel lopen. Nou is het geluid van een koe voor mij niet echt nieuw, het geluid van de bel die ze om hun nek hebben hangen is dat wel.

Mocht ik hier in de toekomst nog eens terug komen zal ik voor ik afreis eerst een paar dagen bij mijn pa en ma tussen de koeien gaan slapen, puur om te acclimatiseren.  

Groeten,

Robert