Kleine visjes

Na 4u en 45 minuten zat mijn laatste werkdag op hoogte erop. Vandaag waren het de Forcola di Livigno, Foscagno en de Bernina die we hebben gereden in een ronde over 136kilometer. Een mooie ronde was het, met de langste klim van het hele trainingskamp aan het einde, de Bernina (vanuit Italie). De pas verbindt sinds 1910 het Italiaanse Tirano met de Zwitserse steden Pontresina en Sankt-Moritz. Sinds 1965 bestaat de weg uit asfalt.

De Bernina is vooral bekend om het treintje dat er over rijdt, met de bijpassende naam: Bernina Express. Ik kan me voorstellen dat deze trein de moeite waard is, aangezien de uitzichten hier fantastisch zijn. Ook de Morteratch-Gletsjer is het bekijken waard en trekt jaarlijks vele bezoekers naar dit gebied. Vanuit ons raam is dan ook nog de Bernina-Gletsjer te zien, een stuk kleiner en minder bekend dan de Morteratsch, maar als kameruitzicht nemen wij er genoegen mee.

Vandaag was er echter een andere bezienswaardigheid op de Passo! De bussen die hier dagelijks hun lading bejaarde Duitsers en foto-flitsende Japanners voor hooguit 3 minuten laten ‘luchten’ hadden voor al dat natuurschoon geen interesse meer. Er stonden namelijk twee mensen in het water!

Na enkele minuten hadden we een mooi publiek opgebouwd en overwoog trainer Louis Delahaye om even met de pet rond te gaan om kijk en luistergeld te innen. Natuurlijk kwam de vraag hoe koud het water was, waarbij onze grappige Limburger met een gebaar waarbij duim en wijsvinger slechts anderhalve centimeter van elkaar verwijderd waren en de bijpassende woorden ‘So kalt’ de lachers op zijn hand wist te krijgen. Onze oosterburen vatten deze opmerking lichtelijk seksistisch op terwijl Louis het uiteraard over de visjes had, die in het meertje zwemmen, ze kunnen namelijk door het koude water en het schaarse voedsel niet veel groter dan 1,5centimeter worden.

Zeker weten!

Groeten,

Robert