Tourverkenning (deel2)

Jeugdherinneringen

 

Gister was de dag dat we de finale van de 15e rit in de tour verkenden en dan voornamelijk de laatste klim, Port de Bales.

De avond ervoor, tijdens het eten in een erg goed hotelletje in Pau kwamen we via de verschillende broodjes die we tijdens het eten konden kiezen op de jeugdherinneringen van Adri die hij als bakkerszoon had bij het ruiken van het warme vers gebakken brood.

De dag van de verkenning, eigenlijk deel 2 na het afblazen van de verkenning door te veel sneeuw, ruim een maand terug, begon wederom met minder fraai weer door regen. Onderweg naar de Bales klaarde het wat op, maar tijdens de beklimming van de lastige, smalle klim reden we de laaghangende wolken in en een nat pak bleef ons niet bespaard.

De Bales, wat een strontklim! De smalle weg is nog wel te doen, het beschadigde asfalt heeft er ook niets mee te maken en het komt ook niet door de steile percentages die ervoor zorgen dat je de laatste kilometers flink aan de bak moet om boven te komen.

En toch was het een enorme strontklim. De reden: De boer die vlak voordat wij naar boven kwamen peddelen met zijn kudde koeien met bijzonder actieve stoelgang dezelfde weg had afgelegd.

Normaal is de Bales zo'n 19 kilometer, maar door slingerende manoeuvres hebben wij er een paar kilometers aan toegevoegd.

Halverwege de klim kwamen bij mij de jeugdherinneringen boven van warme zomeravonden waarop ik pa ging helpen bij het ophalen van de koeien die in de weide achter onze boerderij liepen en terug de stal in moesten om gemolken te worden. Een klusje, waarbij ik, tijdens het ophalen van een afgedwaalde koe al sprintend even niet oplette en meer dan eens met blote voeten in een 'hoopje ellende' ging staan.

Jeugdherinneringen, bovengebracht door die geur van warme, vers gebakken koeievlaai.

Groeten!